één•spraak v (de ~) [znw]

Met jezelf converseren
wanneer je alleen bent

Eénspraak is met jezelf praten wanneer er niemand anders is. Ruim een miljoen mensen in Nederland hebben hier last van. Het is geen ziekte of aandoening. Deze mensen hebben simpelweg geen anderen om mee te praten. Hier gaan we iets aan doen. Help ons mee éénspraak in de Dikke van Dale te krijgen en zo dit probleem bespreekbaar te maken. Help ons mee aan een land met iets minder eenzaamheid.

Ambassadeurs van éénspraak

éénspraak
De tafel houdt zich op de vlakte
het kopje heeft zijn oor gebroken
de hangkast houdt zijn deur gesloten
maar stil te hopen staat een stoel
dat iemand op zijn schoot gaat zitten
en kleine vragen vastneemt van belang.

 

Joke van Leeuwen

Dissonantie
het maakt me razend, alle woorden
die nooit zich in de ruimte mogen meten
aan wat opgebouwd is: ‘t onopgemaakte bed,
etensresten in de gootsteen, zand naar binnen-
gesleept door laarzen op het tapijt,
theezakjes, verpakkingen, kleren op de grond
ik zie soms dagen geen mens en als ik een zie
schudden de woorden zich als een ratelslang naar
buiten – ik hoor ze ritmisch vallen: takke-tak takke-tak tak
maar wat ik had willen zeggen: dat ik doodmoe
ben nog voor ik ontwaak, een duivel mijn schoenen
strikt, ik uren tob voor ik naar buiten ga –
die éénspraak hoort alleen mijn kat en ik geloof
dat hij zijn best doet om terug te spreken

 

Amber-Helena Reisig

Zonder tekst
Ik zit in elke grote film,
krijg vele rollen toebedeeld.
Toch weet je vast niet wie ik ben
wanneer ik je passeer op straat,
toch ken je niet mijn naam
want jij bent vol van wat er speelt
tussen die twee. Lang na The End
trilt door in jou wat hen beweegt.
Je leent hun houding, hoort jezelf
soms denken met hun stem.
De scène van de eerste dans:
in hun voorbijgaan sta ik stil,
ik ben die schaduw bij de bar
die achter bij de jassen praat
met iemand buiten beeld.
De scène van de laatste kus:
in hun verstilling loop ik langs,
ik ben die schim op het perron
die instapt, iets aan iemand vraagt,
een plaats zoekt bij het raam.
In elke grote film zit ik
bij list en misverstand en lust
met glas of krant, met pet of bril,
met mijn gezicht dat jou niks zegt,
eensprakig aan de kant
maar daarmee maak ik het verschil.
Dat ik mijn woorden zo verspil,
in loze slokken me verslik,
aan lege koffers me vertil,
maakt jullie levens echt.

 

Judy Elfferich

Deurwaarder
Al mijn herinneringen zitten in dozen
Onder de grond of hoog opgestapeld
In kartonnen torens waar ik niet bij kan
En dat is godverdomme maar goed ook
Want echt fijn is het nooit geweest
Laat ze allemaal de tyfus krijgen, echt waar
Laat ze lekker de stront in zakken
Mensen zijn zo vreselijk onbetrouwbaar
Spullen ook trouwens. Alles gaat kapot
Ik had beter mijn best moeten doen, zeggen ze
Blijkbaar is het moeilijk om van me te houden
Lekker makkelijk, hoor, lekker makkelijk
Ik heb een tijdje vastgezeten, dat is waar
Daar zou het aan kunnen liggen
En het drinken helpt ook niet echt
Mensen vinden me onbetrouwbaar
Maar zeg nou eens zelf: Kom jij
altijd al jouw afspraken helemaal na?
Nee toch? Nou dan, wat een onzin
Zou u hier willen tekenen alstublieft?
Ga je alweer weg?
Ik moet verder, ja.
Flikker dan maar op, klootzak
Nee grapje. Ik ken nog een rijmpje
Wil je ‘m horen? Luister goed. Komt ie:
Hij staat weer met zijn spiegel te lullen
Achter de rug om van zijn andere spullen
Die ga ik onthouden.
Wel even zeggen dat-ie van mij is, klootzak
Doe ik.

 

Richard de Nooy

éénspraak
jij wintervoering mag weer in mijn jas
ja jas dat had je niet gedacht
wees niet bang
we gaan niet uit
vandaag is het nog nationale goedpraatdag mijn jas
maar morgen dan lucht ik je echt
echt

 

Astrid Lampe

één•spraak v (de ~) [znw]

Met jezelf converseren
wanneer je alleen bent

Eénspraak is met jezelf praten wanneer er niemand anders is. Ruim een miljoen mensen in Nederland hebben hier last van. Het is geen ziekte of aandoening. Deze mensen hebben simpelweg geen anderen om mee te praten. Hier gaan we iets aan doen. Help ons mee éénspraak in de Dikke van Dale te krijgen en zo dit probleem bespreekbaar te maken. Help ons mee aan een land met iets minder eenzaamheid.

Ambassadeurs van éénspraak

éénspraak
De tafel houdt zich op de vlakte
het kopje heeft zijn oor gebroken
de hangkast houdt zijn deur gesloten
maar stil te hopen staat een stoel
dat iemand op zijn schoot gaat zitten
en kleine vragen vastneemt van belang.

 

Joke van Leeuwen

Dissonantie
het maakt me razend, alle woorden
die nooit zich in de ruimte mogen meten
aan wat opgebouwd is: ‘t onopgemaakte bed,
etensresten in de gootsteen, zand naar binnen-
gesleept door laarzen op het tapijt,
theezakjes, verpakkingen, kleren op de grond
ik zie soms dagen geen mens en als ik een zie
schudden de woorden zich als een ratelslang naar
buiten – ik hoor ze ritmisch vallen: takke-tak takke-tak tak
maar wat ik had willen zeggen: dat ik doodmoe
ben nog voor ik ontwaak, een duivel mijn schoenen
strikt, ik uren tob voor ik naar buiten ga –
die éénspraak hoort alleen mijn kat en ik geloof
dat hij zijn best doet om terug te spreken

 

Amber-Helena Reisig

Deurwaarder
Al mijn herinneringen zitten in dozen
Onder de grond of hoog opgestapeld
In kartonnen torens waar ik niet bij kan
En dat is godverdomme maar goed ook
Want echt fijn is het nooit geweest
Laat ze allemaal de tyfus krijgen, echt waar
Laat ze lekker de stront in zakken
Mensen zijn zo vreselijk onbetrouwbaar
Spullen ook trouwens. Alles gaat kapot
Ik had beter mijn best moeten doen, zeggen ze
Blijkbaar is het moeilijk om van me te houden
Lekker makkelijk, hoor, lekker makkelijk
Ik heb een tijdje vastgezeten, dat is waar
Daar zou het aan kunnen liggen
En het drinken helpt ook niet echt
Mensen vinden me onbetrouwbaar
Maar zeg nou eens zelf: Kom jij
altijd al jouw afspraken helemaal na?
Nee toch? Nou dan, wat een onzin
Zou u hier willen tekenen alstublieft?
Ga je alweer weg?
Ik moet verder, ja.
Flikker dan maar op, klootzak
Nee grapje. Ik ken nog een rijmpje
Wil je ‘m horen? Luister goed. Komt ie:
Hij staat weer met zijn spiegel te lullen
Achter de rug om van zijn andere spullen
Die ga ik onthouden.
Wel even zeggen dat-ie van mij is, klootzak
Doe ik.

 

Richard de Nooy

Zonder tekst
Ik zit in elke grote film,
krijg vele rollen toebedeeld.
Toch weet je vast niet wie ik ben
wanneer ik je passeer op straat,
toch ken je niet mijn naam
want jij bent vol van wat er speelt
tussen die twee. Lang na The End
trilt door in jou wat hen beweegt.
Je leent hun houding, hoort jezelf
soms denken met hun stem.
De scène van de eerste dans:
in hun voorbijgaan sta ik stil,
ik ben die schaduw bij de bar
die achter bij de jassen praat
met iemand buiten beeld.
De scène van de laatste kus:
in hun verstilling loop ik langs,
ik ben die schim op het perron
die instapt, iets aan iemand vraagt,
een plaats zoekt bij het raam.
In elke grote film zit ik
bij list en misverstand en lust
met glas of krant, met pet of bril,
met mijn gezicht dat jou niks zegt,
eensprakig aan de kant
maar daarmee maak ik het verschil.
Dat ik mijn woorden zo verspil,
in loze slokken me verslik,
aan lege koffers me vertil,
maakt jullie levens echt.

 

Judy Elfferich

éénspraak
jij wintervoering mag weer in mijn jas
ja jas dat had je niet gedacht
wees niet bang
we gaan niet uit
vandaag is het nog nationale goedpraatdag mijn jas
maar morgen dan lucht ik je echt
echt

 

Astrid Lampe